Πώς ζουν σήμερα οι Ινδιάνοι στις ΗΠΑ - 161 διαφορετικές φυλές

Οι ιθαγενείς της Αμερικής αποτελούν βασικό κομμάτι της Ιστορίας της χώρας και ο τρόπος ζωής τους σίγουρα εντυπωσιάζει. Μία νεαρή φωτογράφος, η Ματίκα Γουίλμπουρ, διένυσε χιλιάδες χιλιόμετρα προκειμένου να καταφέρει να αποτυπώσει μέσα από τον φακό της φωτογραφικής της μηχανής την καθημερινότητα τους. 

Η Ματίκα πέρασε από αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ και δημιούργησε μία εξαιρετική συλλογή φωτογραφιών από Ινδιάνους 161 διαφορετικών φυλών. Το αποτέλεσμα είναι το Project 562, όπως το ονόμασε, στο οποίο εκτός από τις υπέροχες φωτογραφίες παραθέτει και τις ιστορίες των Ινδιάνων.... 

Η Μαρίκα, ιθαγενής και η ίδια, δήλωσε πως ξεκίνησε αυτό το μοναδικό ταξίδι προκειμένου να παρουσιάσει στον κόσμο τα επιτεύγματα και την κληρονομιά των Ινδιάνων. «Αναζητώ τη θετικότητα και ψάχνω για ήρωες, τους οποίους και έχουμε, κυκλοφορούν ανάμεσά μας» δηλώνει. «Είναι επαγγελματίες υγείας, αθλητές και φορείς του πολιτισμού μας. Είναι οι αγρότες μας που καλλιεργούν τους αυτόχθονες σπόρους μας, είναι ψαράδες που πλέουν με τα σκάφη τους στα ιερά νερά μας, είναι δικηγόροι που προστατεύουν την κυριαρχία μας, είναι οι θείοι μας και οι παππούδες μας που αγωνίζονται για την προστασία των ιερών τόπων μας. Είναι όλοι αυτοί και έχουν να πουν μία ιστορία» εξηγεί.... 

Η Ματίκα εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια για το «Project 562», το οποίο ελπίζει να καταφέρει να ολοκληρώσει μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Αναφέρει πως το έργο της τονίζει τα πλεονεκτήματα των αρχικών κατοίκων των ΗΠΑ, παρά το αβέβαιο μέλλον τους και έχει ως στόχο να ενθαρρύνει τους Αμερικανούς να αποκτήσουν μεγαλύτερη γνώση σχετικά με τις κοινότητες των ιθαγενών, σε μία προσπάθεια να καταπολεμηθεί ο ρατσισμός.... 

http://terrapapers.com/

από το: http://www.logiosermis.net/2014/08/blog-post_306.html#.VlmdONLhDeM

Nakai: Earth Spirit - (Native American Music)

This collection of solo flute pieces from Navajo-Ute musician R. Carlos Nakai is an evocative delight. The album consists of mostly original material, from the composition "Canyon Reverie," to the improvisational "In Media Res," to "Athabascan Song," an arrangement of a traditional song. The latter in particular stands out, with a faster rhythm and more lilting melody than most of the other pieces. There's also "Ancient Dreams," performed on a bone whistle; the instrument almost exceeds the upper range of human hearing, and Nakai occasionally sounds like he's imitating birdcalls. A classically trained musician, Nakai blends musical traditions to create a whole that reminds one, on occasion, of Japanese shakuhachi music. 

This album best captures the timeless serenity of the solo Native American flute. R. Carlos Nakai's music speaks to the spirit with a simplicity that transcends place and time. Includes original compositions, traditional Athabascan and Omaha melodies.

1. Shaman's Call
2. Canyon Reverie
3. In Media Res
4. Gateway
5. Athabascan Song
6. Coyote Animus
7. Song Of The Evening Star
8. Ancient Dreams
9. Catfish Muse
10. Star Chant
11. Aura Aurealis
12. Crystal Canyon
13. Omaha Song
14. Nemi
15. Earth Spirit

Ray Carlos Nakai (a.k.a. R Carlos Nakai ) was born in Flagstaff Arizona on April 16, 1946 and now resides in Tucson, Arizona. He is a Native American of Navajo-Ute heritage who began his musical career as a freshman at Northern Arizona University studying brass instruments and playing in the NAU marching band. In his sophomore year he enlisted in the US Navy with the hope of eventually playing in the Armed Forces Band. He passed the highly competitive auditions for the Armed Forces School of Music and was 28th on the waiting list for admission. Playing with the Armed Forces Band became impossible, however, because an auto accident damaged his mouth making it impossible to produce the correct embouchure to continue playing brass instruments. Shortly after this accident, he was presented with a gift of a traditional Native American cedar flute and challenged to master it.

Nakai says that most of his inspiration comes from the expressions of native communities and his desire to preserve his own Native American heritage. In addition, he likes to blend his native music with that of other cultures thereby helping to preserve their heritage as well. To that end, he has collaborated with a Japanese folk ensemble, the Philadelphia Orchestra's Israeli cellist Udi Bar-David, and many others. He has worked with American composer Philip Glass Tibetan flutist Nawang Khechog and flutist Paul Horn. A 2005 collaboration with slack key guitar master Keola Beamer fused two very different indigenous American cultural forms and resulted in the album "our Beloved Land." He has expressed his philosophy and views of Native American culture in the modern world in an interview with Native Digest.

The Library of Congress has more than 30 of his recordings preserved in the American Folklife Center.

His "Earth Spirit" and "Canyon Trilogy" albums are the only Native American albums to be certified Gold by the RIAA.

Nakai developed a system of tablature notation ( commonly known as Nakai Tablature ) that could be used across a wide variety of flute keys and tunings. He published this in The Art of the Native American Flute (1996) with James Demars, Ken Light and David P. McAllester. This provided resources and support for other musicians playing the Native American flute.

In 2005 he was inducted into the Arizona Music & Entertainment Hall of Fame. He was awarded the Arizona Governor's Arts Award in 1992. He received an honorary doctorate from Northern Arizona University in 1994 and the NAUAA Dwight Patterson (1934) Alumnus of the Year Award in 2001. Nakai earned a Master's Degree in American Indian Studies from the University of Arizona.

TOMAHAWK NEW, NATIVE AMERICAN, RELAX MUSIC, RELAXING MUSIC, MUSICA RELAX...

Blogger: http://paraisorelaxblog.blogspot.com.es/
Facebook: http://www.facebook.com/paraisorelax...

Wonderful Native American Indians, Shamanic Spiritual Music, Música De L...

Τζερόνιμο: «Δεν έπρεπε να παραδοθώ».

   ΙΣΤΟΡΙΑ  

Ο θρυλικός Ινδιάνος που αντιστάθηκε 

στον αμερικανικό στρατό 

Ο Τζερόνιμο γεννήθηκε το 1826 και το πραγματικό του όνομα ήταν Γκογιαλέ, που στη γλώσσα των απάτσι σήμαινε: «Αυτός που Χασμουριέται». Ο μύθος των ινδιάνων έλεγε ότι ο Τζερόνιμο είχε φάει την καρδιά ενός ελαφιού, για να του δώσει ταχύτητα και αντοχή στο κυνήγι. Η σφαγή της οικογένειάς του Στις 6 Μαρτίου του 1851, μια διμοιρία Μεξικάνων με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Χοσέ Καράσκο επιτέθηκε στην κατασκήνωση των Ινδιάνων.

Οι άντρες έλειπαν για κυνήγι και στην κατασκήνωση βρίσκονταν μόνο τα γυναικόπαιδα και ελάχιστοι φύλακες. Οι Μεξικάνοι σκότωσαν τους φύλακες, έκλεψαν τα άλογα και ισοπέδωσαν την κατασκήνωση. Δεν λυπήθηκαν ούτε τις γυναίκες και τα παιδιά. Σκότωσαν τη μητέρα του Τζερόνιμο, τη γυναίκα του και τα τρία παιδιά τους. Η οργή του Ινδιάνου ήταν τρομερή. Η σύζυγος και ο γιος του ...

____________
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/mhxanh_toy_xronoy_tzeronimo_den_eprepe_na_paradothw_o_thrylikos_indianos_poy_antistathhke_ston_amerikaniko_strato.2656046.html

Iνδιάνοι της Αμερικής

Edward Sheriff Curtis 

(1868 - 1952)

Αμερικάνος φωτογράφος και εθνολόγος .Γεννήθηκε το 1868.Λίγο πρίν από το τέλος του 19ου αιώνα αποφάσισε να καταγράψει με κείμενα και φωτογραφίες τις παραδόσεις των Ινδιάνικων φυλών της βορείου Αμερικής που είχαν αρχίσει ήδη να χάνονται.Αυτό το έργο ζωής , χρειάστηκε πάνω από 30 χρόνια για να το ολοκληρώσει και να το εκδώσει σε μια σειρά 20 τόμων με τον τίτλο "The North American Indian" από το 1907 μέχρι το 1930. Αφοσιωμένος ολοκληρωτικά και παρά τις τεράστιες δυσκολίες που παρουσίαζε το εγχείρημα του , κατάφερε να το φέρει σε πέρας.Το έργο του περιλαμβάνει πάνω από 2200 φωτογραφίες ,μοναδικές για το εθνολογικό αλλά και το φωτογραφικό τους ενδιαφέρον.Ο Curtis πέθανε το 1952 σχεδόν άγνωστος πέρα από ένα μικρό κύκλο ανθρώπων. Την δεκαετία του '70 το φωτογραφικό του έργο επαναξιολογήθηκε (είναι έτσι κι αλλιώς από κάθε άποψη ενδιαφέρον) και εκτός από "φωτογράφος των Ινδιάνων" - τίτλος που του ανήκει δικαιωματικά - άνετα τον κατατάσσω ανάμεσα στους μεγάλους της φωτογραφικής ιστορίας.

Χάρτης με καταγραφή των ινδιάνικων περιοχών

Η Εγκυκλοπαίδεια του Curtis ολοκληρώθηκε το 1930 και πούλησε συνολικά 272 σειρές και γιατί ήταν πολύ ακριβή έκδοση αλλά και γιατί υπήρχε μικρό ενδιαφέρον.

Το πλήρες όνομα της σειράς ήταν
"The North American Indian, being a series of volumes picturing and describing the Indians of United States and Alaska,written illustrated and published by Edward S. Curtis , edited by Frederick Webb Hodge , foreword by Theodore Roosevelt , field research conducted under the patronage of J.Pierpont Morgan , in twenty volumes."

Το 20τομο έργο ολοκληρωμένο


Που είναι ο Αετός; Ένας χαιρετισμός στη γη.
Αυτό το πολύ ενδιαφέρον βιβλιαράκι από τις εκδόσεις ΚΟΑΝ περιλαμβάνει την απάντηση που έστειλε στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών ο αρχηγός των Ινδιάνων Ντουγάμι Σηάτλ, όταν του ζητήθηκε να πουλήσει τη γη της φυλής του στη κυβέρνηση.Tο βιβλίο είναι εικονογραφημένο με φωτογραφίες που οι περισσότερες είναι του Curtis.

_____________

http://fotoart.gr/istoria/americanindians/edwardcurtis/index.html

Σαν είδος υπό εξαφάνιση μπορούν να χαρακτηριστούν οι Ινδιάνοι, μια και 300 περίπου χρόνια βρίσκονται σκλαβωμένοι και κυνηγημένοι από τους λευκούς κατακτητές τους.

Ινδιάνοι

Σαν είδος υπό εξαφάνιση μπορούν να χαρακτηριστούν οι Ινδιάνοι, μια και 300 περίπου χρόνια βρίσκονται σκλαβωμένοι και κυνηγημένοι από τους λευκούς κατακτητές τους.

Θύματα και αυτοί της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ευρωπαίων, θεωρήθηκαν όπως και οι Αφρικανοί αργότερα πρωτόγονοι και ζώα. Ένας άδικος χαρακτηρισμός, μια και η λέξη πρωτόγονο αναφέρεται σε κάτι μη εξελιγμένο. Αντιθέτως οι Ινδιάνοι είχαν αναπτύξει μεγάλο πολιτισμό, όπως π. χ. Μάγιας, Ίνκας και είχαν αναπτύξει κυρίως τις ανθρώπινες αξίες που είναι αξίες αρκετά σύνθετες και επεξεργασμένες.Η πρώτη επαφή με τους Ινδιάνους έγινε στις 12 Οκτωβρίου 1492 από το Χριστόφορο Κολόμβο. Μετά από αυτή την επαφή, o αριθμός των πιονιέρων που έφταναν στη νέα ήπειρο αυξάνεται ραγδαία. Η αποστολή ιεραποστόλων από την εκκλησία έγινε λίγο αργότερα, το κακό όμως που έκανε ήταν μεγάλο. Με τη διαστρεβλωμένη προπαγάνδα τους προς τον αμαθή τότε νέο ευρωπαϊκό πληθυσμό, θεώρησαν ότι κάθε υπανάπτυκτη φυλή σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια, πρέπει να διοικείται από μια πιο ανεπτυγμένη. Έτσι οι Ινδιάνοι θεωρήθηκαν ικανοί μόνο για δούλοι. αυτό το συμπέρασμα είναι δείγμα του ρατσισμού και του εγωισμού μιας Ευρώπης που εκείνη την εποχή έμπαινε στο δρόμο της πολιτισμικής αναγέννησης. Όμως αν κανείς ζούσε με τους Ινδιάνους και μάθαινε λίγα για τον τρόπο ζωής τους, σίγουρα θα τους χαρακτήριζε “Χριστιανούς”. Γιατί υπάκουαν στις δέκα εντολές χωρίς να τις έχουν διαβάσει ή να τις έχουν ακούσει στο κήρυγμα κάποιας εκκλησίας. Γιατί ποτέ δεν έλεγαν ψέματα, ούτε σκότωναν χωρίς λόγο άλλο από την τροφή τους και δεν έκλεβαν, και η μεγαλύτερη αμαρτία σε κάθε ινδιάνικη κοινωνία ήταν να μην βοηθήσεις πεινασμένο. Γι’ αυτό όταν ήρθαν τα πρώτα φύλα Αφρικανών και γνώρισαν και αυτοί την σκλαβιά, όταν δραπέτευαν, έβρισκαν πάντα ασφαλές καταφύγιο στα χωριά των Ινδιάνων.

Το μεγαλύτερο ίσως αίτιο της εξολόθρευσης των Ινδιάνων ήταν η ανάγκη που είχαν οι λευκοί κατακτητές για χρήμα και για νέο έδαφος γόνιμο για να καταπατηθεί και να κατακτηθεί. Ο,τι δεν καταλαβαίνουν οι Ευρωπαίοι το καταστρέφουν και ο,τι ποθούν το παίρνουν με τη βία. Έτσι έγινε και με τη γη των Ινδιάνων και τους ίδιους τους Ινδιάνους. Οι Ινδιάνοι που χρησιμοποιούσαν ο,τι τους προσέφερε η μητέρα, Γη το αξιοποιούσαν, καλλιεργούσαν το έδαφος και έπαιρναν ο,τι ήταν αναγκαίο από αυτό. Δεν έκοβαν δέντρα συχνά παρά έπαιρναν αυτά που είχαν πέσει κάτω ή ήταν πολύ γέρικα. Το κρέας που έτρωγαν ήταν κυρίως από βουβάλια, που η χρήση τους δεν σταμάταγε μόνο σ’ αυτό, γιατί για τους Ινδιάνους το βουβάλι είχε 17 διαφορετικές χρήσεις. Όταν όμως ήρθαν οι λευκοί στην Αμερική, τους έπνιξε η απληστία και έπεσαν πάνω στη γη και στους Ινδιάνους σαν κοράκια.



Τη γη κατάφεραν να την κατακτήσουν και άρχισαν να χτίζουν πάνω στις καλλιέργειες των Ινδιάνων πόλεις, αραίωσαν τα δάση γύρω τους για να χωρέσουν και για να βρουν ξύλα για τα σπίτια. Οι Ινδιάνοι φαίνονταν στους λευκούς εργατικά χέρια και όσοι υπέγραφαν αναγκάζονταν να πάρουν τα όπλα, να αφήσουν τον ειρηνικό χαρακτήρα τους και να γίνουν πολεμιστές. Θέλοντας οι Ευρωπαίοι την Αμερική δική τους άρχισαν ένα μανιακό κυνηγητό των Ινδιάνων που οδήγησε στην καταστροφή 180 και περισσότερων φυλών. Η καταστροφή δεν ήταν μόνο υλική αλλά και πολιτιστική. Καταστράφηκαν πολιτισμοί χιλιάδων χρόνων χωρίς να έχει μείνει τίποτα από την κληρονομιά τους. Η αντίσταση ήταν μικρή από μεριάς των Ινδιάνων, καθώς οι φυλές τους ήταν ως επί το πλείστον ειρηνικές και οι φυλές που ασπάστηκαν την τύχη του πολέμου ήταν μικρές και λίγες. Έτσι οι Ευρωπαίοι παρέλαυναν στη νέα ήπειρο αφήνοντας πίσω τους πτώματα απ’ όπου περνούσαν. Οι λευκοί ποτέ δεν έμαθαν ότι το χρώμα και η γλώσσα δεν κάνουν τη διαφορά και για τους ίδιους λόγους σκότωναν και τους Αφρικανούς, που σε αντίθεση με τους Ινδιάνους δεν είχαν δυνατότητα αντίστασης.

Τα επόμενα χρόνια, μετά την κύρια εγκατάσταση των λευκών στην αμερικανική ήπειρο, οι Ινδιάνοι κατηγορούνται από την εκκλησία ως ασκητές μαγείας και φανατικοί ειδωλολάτρες. Όμως και αυτό ήταν ένα άλλοθι για την απαίδευτη τότε κοινωνία της Ευρώπης, που η μεγάλη και τυφλή πίστη στα λόγια της εκκλησίας και κυρίως ο πουριτανισμός και το δόγμα του “πίστευε και μη ερεύνα” έκανε τον απαίδευτο λαό της Αμερικής να καταδιώξει τους Ινδιάνους σαν δαίμονες. Οι Ινδιάνοι δεν ήταν φανατικοί ειδωλολάτρες, ούτε ασκητές μαγείας, γιατί πίστευαν στο Θεό και πίστευαν ότι ζούσαν με Αυτόν ανάμεσα στη φύση. Ποτέ δε χρειάστηκε να φτιάξουν ναούς για να Τον λατρέψουν, γιατί έβλεπαν το θεό τους στον ουρανό και τη γη και είχαν για ναούς τις πεδιάδες και τα δάση.



Όσο για τους μαύρους-γιατρούς ή Σαμάνους της φυλής ήταν υπεύθυνοι για τη θεραπεία των αρρώστων, για την ενηλικίωση των νεαρών Ινδιάνων και για τους θαυμάσιους χορούς τους. Το μόνο μυστικιστικό στοιχείο στην κοινωνία των Ινδιάνων ήταν η πίστη τους σε αρχαία πνεύματα, που τα Θεωρούσαν άγια και ο Σαμάν ήξερε πώς να τα καλεί και πώς να τα διώχνει, καλά και κακά. Ανάλογα, οι Ινδιάνοι δεν είχαν δαίμονες πριν τους φέρουν οι λευκοί.

Οι Ευρωπαίοι παραμένουν τυφλοί, δε δέχονται να αντικρίσουν την αλήθεια. Η ματαιοδοξία, η εξιδανίκευση του πλούτου και της δόξας, ο πουριτανισμός που στη νέα ήπειρο μεγαλώνει, τους τυφλώνει και συνεχίζει να είναι η κύρια δύναμη της καταστροφής των ινδιάνικων φυλών. Οι Ινδιάνοι δεν ενδιαφέρονται για τον πολιτισμό, για τη θρησκεία και την τεχνολογία των λευκών και οι αρχές ικανοποιούνται από την ιδέα αυτή και δικαιολογούν τη γενοκτονία. Για να γίνει πιο ενδιαφέρουσα η γενοκτονία αυτή, το 1763 στη Μασαχουσέτη, το κεφάλι ή “σκαλπ” ενός Ινδιάνου στοίχιζε 60 δολάρια. Η γενοκτονία των Ινδιάνων οδήγησε όχι μόνο στον αφανισμό του μεγάλου πολιτισμού τους, αλλά και στη διαταραχή της οικολογικής ισορροπίας με την καταστροφή μεγάλου μέρους γης και ιδιαίτερα στην εξάλειψη των βουβαλιών από τους λευκούς, ώστε να στερήσουν από τους Ινδιάνους την τροφή τους.

Φτάνοντας στο δικό μας αιώνα, από τις 180 φυλές επιβιώνουν σήμερα μόνο 100.000 Ινδιάνοι στη Β. Αμερική, σε συνθήκες απάνθρωπες, σε καταυλισμούς που τους παραχώρησε η αμερικάνικη κυβέρνηση. Υπάρχουν βέβαια και οι Εσκιμώοι στον Καναδά και στη Γροιλανδία, αλλά αυτοί είναι ελάχιστοι και δεν αποτελούν πια πρόβλημα. Για τους Ινδιάνους τίποτε δεν άλλαξε από τότε που πολεμούσαν στις πεδιάδες. Οι Ευρωπαίοι έγιναν πια Αμερικάνοι και η διακήρυξη για την Ανεξαρτησία έχει πια ξεχαστεί, και σχεδόν κανένας δεν κράτησε την υπόσχεσή του. Η δουλεία υπάρχει ακόμα στον κόσμο και ας χαρακτηρίζεται αδίκημα. Τα ιδανικά του χρήματος και της κατάκτησης πήραν τα ονόματα του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού. Ο ίδιος ο άνθρωπος παραμένει αδρανής χωρίς να υπερασπίζεται τα δικαιώματά του και το συνάνθρωπο του, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις. Γι’ αυτό ο άνθρωπος δεν πρέπει να μένει στάσιμος. Πρέπει να απαλλαγεί από την ηττοπάθεια και τη μικροψυχία και να αγωνίζεται σήμερα για το παρόν και για ένα μέλλον με ισότητα, ελευθερία, αδελφότητα, ειρήνη, δικαιοσύνη.

________________
http://www.pame.gr/istoria/politismoi/indianoi.html